We hebben voor onze stukjes een aantal vaste lezers, waar we enorm trots op zijn. We krijgen ook vaak tips, of opmerkingen, waar we dan weer verder mee kunnen. Maar deze week kreeg ik een hele brief, die ik eigenlijk in z’n geheel met u wil delen. Hij is van Anton, uit Apeldoorn, en gaat over een wel heel bijzondere bankhoes. Hieronder zijn verhaal.
Ghana
‘Hoi! Ik lees altijd met veel plezier je verhaaltjes over bankhoezen, maar dit keer heb ik zelf een zeer bijzondere ervaring die ik graag met je deel. Ik was namelijk met mijn vriendin op vakantie in Ghana, en daar kwam ik een briljante bankhoes tegen. Maar laat ik bij het begin beginnen.
Vrolijk
Ghana is een bijzonder land, met veel verschillende culturen, veel leven, helaas ook veel armoede, maar vooral ook veel kleur. Mijn vriendin en ik zijn dol op de kleurrijke kleding die er daar wordt gedragen. Je weet wel, van die uitbundige gewaden met prints in alle kleuren. Super vrolijk vinden wij dat.
Kraampje
En op een dag liepen we door een wijk met veel winkeltjes, waar je van alles kon kopen. Heel veel eten natuurlijk, maar ook veel zelf gemaakte spullen. Er was eigengemaakt speelgoed van blikjes, er waren sandalen van oude autobanden en er was natuurlijk heel veel kleding. En tot mijn stomme verbazing kwam ik een kraampje tegen met een paar bankhoezen!
Zonnetje
En dat waren niet zo maar bankhoezen, nee, het waren bankhoezen die gemaakt waren van afgedankte kleren. En dan natuurlijk wel allerlei verschillende soorten kleren, in allerlei verschillende soorten kleuren. Dat leverde dus een bankhoes op, gemaakt van lappen in de meest uitbundige kleuren en stijlen. Ik was meest verkocht, en de bankhoes ook natuurlijk. En nu hebben we thuis dus een bank, met een bankhoes, die 1 en al kleur is, het is echt het zonnetje in huis!’
Foto
Dank je Anton, je hebt me een beetje jaloers gemaakt eerlijk gezegd. Mocht u nou ook een bijzondere bankhoes tegenkomen, laat het ons weten!
En als het even kan, doe er dan een foto bij. Dat is Anton helaas wel vergeten …


De zus van mijn moeder, mijn tante dus, is bijna 90. Ze is nog zeer kwiek voor haar leeftijd. Fietst nog vrolijk door de stad, doet alle boodschappen zelf en zit ook vaak achter de computer. Bijvoorbeeld om te skypen met haar nog iets oudere zus in Canada. Super dat dat tegenwoordig kan natuurlijk, over zo’n afstand toch contact houden, elkaar zien.
Kent u dat? Dat u helemaal teruggaat in de tijd bij het horen van een bepaald nummer op de radio? Of dat u terugdenkt aan dat schoolfeest, waar u voor het eerste schuifelde op die ene lovesong, die u opeens ergens in een winkel voorbij hoort komen? Tja, muziek roept nostalgie op, zo is het nou eenmaal.
Halloween; in Amerika een groot feest. Alles wat maar een beetje eng is, is al snel goed. En helaas wordt in Nederland dat feest ook steeds groter. Ja, helaas, want van mij hoeft het niet. Maar goed, ieder z’n plezier. Totdat je aan mijn
Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik vond het maar een magere zomer. Voor mijn gevoel is er niet echt een lange periode van mooi weer geweest, en nu is het al weer herfst. En dus mis ik de zon.
Het is er de afgelopen anderhalf jaar niet van gekomen, maar dit weekend was het eindelijk weer zo ver, ik ben naar de bioscoop geweest!
Ik heb u de afgelopen tijd al veel voorbeelden gegeven van mooie gelegenheden voor het gebruik van een
En dan wordt je zoon 18. En voel je jezelf heel oud worden, want je weet nog heel goed het moment dat jij 18 werd. Tjonge, wat vond je jezelf een grote meneer! En pas vele jaren later had je door dat je nog zo veel moest leren toen, en dat je eigenlijk nog steeds leert. Maar ja, daar is je zoon nog lang niet. Die wil een feestje!
Misschien kunt u het zich nog herinneren, die keer dat ik vertelde over dat oude stelletje, dat in een druk park op de smerigste
Een paar dagen geleden maakte ik een wandelingetje door ons dorp. Onderweg kwam ik langs een huis, waar iemand het gras in de voortuin aan het maaien was. En zoals dat in een dorpje gaat, groet je, ook als je elkaar eigenlijk niet kent.