Ik weet niet wat u er van vindt, maar ik zou niet graag minister willen zijn. Het zijn wel hele lange dagen, met heel veel verantwoordelijkheden en over het algemeen heel weinig waardering. Je moet het maar willen doen. Daarom hoor je van mij niet snel kritiek op zo’n bewindspersoon, op een minister.

Het beleid is was anders, daar wil ik me nog wel eens over uiten. Of over sommige uitspraken van bewindslieden, daar heb ik ook nog wel eens een mening over. Zoals die ene van minister Hugo de Jonge, als antwoord op de vraag waarom het kabinet toch steeds de cultuursector vergat bij versoepelingen. Hij zei toen: ‘Ach, je kunt ook níét naar het theater kunt gaan en een mooie dvd opzetten’.

Tja. Je kunt ook niet op vakantie gaan, en een film over Zuid-Frankrijk opzetten. Dat kun je doen. Of je kunt er ook voor kiezen om niet naar een restaurant te gaan en dan een kookprogramma op te zetten. Kun je ook doen. Maar het is niet hetzelfde, Hugo!

En gisteren heb ik dat verschil weer eens mogen ervaren, wat een enorm plezier was dat! We waren naar een voorstelling van Dolf Jansen, grappig genoeg maar zeker niet toevallig, ‘Beter dan een DVDtje’ geheten. Het was een kleine zaal, we zaten op de voorste rij en Dolf ging zoals gewoonlijk weer fanatiek los, op een paar meter afstand van ons tweetjes. Heerlijk! Wat hebben we dat gemist!

Wat zaten die 2 stoelen lekker, wat was het een genot om er bij te mogen zijn. Gewoon, 2 doodnormale theaterstoelen, die nu als luxueuze fauteuils aanvoelden. Alles klopte gewoon! Wat hebben we die toch gemist, die theaterstoelen. Niet dat ik ze thuis hoef te hebben hoor, ik zit liever op mijn eigen vertrouwde, ruime hoekbank. Maar op zo’n zaterdagavond, in het theater, bij Dolf Jansen, waren die 2 stoelen de beste waar ik ooit op heb gezeten!

Of misschien dan toch een bankhoes ideetje? Een mooie bankhoes met als opdruk een rij stoelen uit mijn favoriete theater. Zou best cool zijn toch? En dan een leuk DVDtje opzetten, en klaar ben je. Of toch niet echt …

Geef mij maar zo’n echte theaterstoel! Sorry Hugo, je mag je DVDtje houden!

Eindelijk is het dan zover, de lente is er! Mooi weer, lekker zonnetje, met z’n allen naar buiten. Wel jammer dat het al weer bijna zomer is, maar fijn dat de lente zich toch ook nog even van haar beste kant laat zien.

Voor ons betekende het dit weekend in ieder geval een middag in het park. Mandje met wat lekkere spulletje mee, gezellig afgesproken met vrienden. Daar zaten we, heerlijk! Overigens; wel raar met al die cirkels op de grond, is dat bij u in het park ook? Hier in ieder geval wel, de anderhalve meter cirkels zijn nog duidelijk te zien. Heel vreemd gezicht!

Lekker in de warme zon, maar nog niet zo warm dat het niet uit te houden is, zoals wel vaker in de zomer. Daar heb je nou juist het voorjaar voor, denk ik dan maar. Door het hele park zaten er groepjes mensen en waren er spelende kinderen. Er was zelfs een clubje ‘zwerkbal’ aan het spelen. U weet wel, dat spel op vliegende bezems uit Harry Potter. Niet dat deze bezems konden vliegen, maar dat mocht de pret niet drukken.

Ook alle bankjes waren bezet, op eentje na. Dat was dan misschien wel het mooiste bankje, zo in het warme zonlicht, in een hoekje uit de wind, vlakbij de vijver. Maar het was ook het bankje waar zeer waarschijnlijk ’s avonds de jeugd rondhing. Het was een vies bankje, met graffiti, kauwgom en ook vogelpoep, waarbij dat laatste dan zeer waarschijnlijk niet van die jeugd afkomstig was.

Toen kwam er een ouder stelletje aan, zeker 80+. Ze gingen richting dat bankje! Iedereen was stomverbaasd, “wie gaat er nou daar zitten”, hoorde je iedereen denken. Nou, die 2 oudjes dus. Want ze waren slimmer dan wij allemaal samen. Ze zetten de picknickmand neer, schopte wat flesjes aan de kant en pakten de grote tas. En wat kwam er uit tevoorschijn? Een bankhoes! Briljant!

Met een ondeugend glimlachje vouwden ze de bankhoes open, deden ‘m over het bankje, en gingen zitten. De glazen kwamen tevoorschijn, en een toast naar het toekijkende publiek volgde. Dat was dan wel weer zo sportief om een klein applausje af te geven. Wel oud, maar niet dom, die twee!

Zo maar weer een memorabel bankhoes moment. Denk nooit ‘ik ben te oud om te leren’, en onderschat nooit het nut van een bankhoes!

Het EK staat voor de deur, en dan bedoel ik de Europese Kampioenschappen voetbal. Een jaar later dan gepland, maar ze gaan nu toch echt binnenkort van start. En het wordt een bijzonder EK, want het wordt in verschillende landen gespeeld. Nederland mag z’n eerste 3 wedstrijden, die natuurlijk ook hun enige 3 wedstrijden kunnen zijn, gewoon in Nederland spelen, in de Amsterdam ArenA.

En bij een groot toernooi hoort oranje gekte. Of tenminste, dat vindt ‘de commercie’. Want wat worden we weer overspoeld door allerlei EK-producten, EK-liedjes, EK-eten, EK-dit en EK-dat. Je kunt het zo gek niet meer bedenken of het is er al. Voor mij is het toppunt, of moet ik zeggen dieptepunt, die juichcape. Wie gaat daar nou mee lopen? Of zie ik dat helemaal verkeerd en is het een briljant product? Kan natuurlijk ook. Wie ben ik om te bepalen of iets leuk is, toch?

In eerdere jaren had je bijvoorbeeld de wuppies, van die maffe kleine opplakbeestjes. En kent u het brulshirt nog? Of het stadion van bierkratjes? Het is allemaal niet aan te slepen lijkt het wel. Maar goed, het hoort er kennelijk bij.

En het wordt steeds verder weg gezocht. Waren het eerst vooral de supermarkten die gek deden, en de televisie verkopers die wel brood in een actie zagen, tegenwoordig lijkt iedereen wel mee te willen doen. Van verzekeraars tot wc-papier fabrikanten, alles kan en mag lijkt het wel. Al vraag ik me wel af wat er al dat spul gaat gebeuren als Oranje er na 3 wedstrijden uit ligt. Of schakelen we dan naadloos door naar de Oranje-leeuwinnen op de Olympische spelen in Tokio? Op zich niet onlogisch natuurlijk …

Hoe dan ook, er is wel 1 ding waarvan ik niet begrijp dat dat niet massaal ingeslagen wordt. Wat dat is? De oranje bankhoes natuurlijk! Je zult naar Nederland – België zitten te kijken, op een rode bank! Dat kan echt niet! Of Nederland – Frankrijk op een blauwe bank, Nederland – Zweden op een gele bank. Nogmaals, dat kan echt niet! Dus; iedereen een bankhoes, maar dan wel een oranje!

‘Wij houden van Oranje, om z’n daden en z’n doen!’ Maar dan ook oranje op de bank thuis!

Het wordt weer zomer, en dus gaat het bij ons allemaal kriebelen. We willen zo graag op zomervakantie, maar het is afwachten of het gaat lukken. Al lijken de seinen toch wel richting groen te gaan. Kan dat trouwens, een licht dat richting groen gaat? Richting rood kan wel natuurlijk, dat heet oranje. Maar richting groen? Nou ja, vergeef het me, u weet wat ik bedoel.

Want hoe dan ook, het lijkt erop dat we deze zomervakantie naar het buitenland kunnen gaan, en dat zou mooi zijn. Maar dan is de vraag hoe en waar. Bij hoe heb ik het natuurlijk vooral over de keuze voor het vliegtuig (kan dat nog in 2021?), de auto of misschien zelfs wel de fiets. Of de trein!

En hoor ik ‘treinvakantie’, dan denk ik terug aan mijn jeugd. Gebeurt nogal eens de laatste tijd. Dat heet nostalgie geloof ik. Toen ik een tiener was, heel lang geleden naar mijn gevoel, ging ik ‘op tienertour’. Kent u dat nog? Je kocht voor een prikkie een kaart en je kon heel Nederland door. En wilde je Europees, dan ging je voor de interrail. Lekker met een paar vrienden en vriendinnen Europa door.

Maar ja, waarheen? Er was geen internet, en je moest toch ergens slapen. Met een beetje mazzel vond je een camping en kon je daar met je tentje terecht. Of je ging naar een jeugdherberg. Hoe anders is dat tegenwoordig.

Er is Air BnB, je kunt online elk hotel boeken, het is allemaal doodeenvoudig. Maar het echte alternatief voor de manier van reizen van toen is toch echt ‘Couch Surfen’. Bank surfen dus. Niet letterlijk natuurlijk.

Wat is het dan wel? Nou, er is een heel internationaal netwerk van mensen die daadwerkelijk een bank (of een andere slaapgelegenheid) ter beschikking stellen om op te overnachten. Soms voor niks, soms voor een heel klein bedrag. Briljant, en ongelooflijk simpel. Jammer dat we dat in de jaren tachtig nog niet hadden! Had ik heerlijk gevonden. Licht pakken, niet te veel meenemen. Geen tentje meeslepen, maar van bank naar bank.

Maar wel even een bankhoes in de rugzak, je kunt nooit weten waar je op terecht komt!

Deze week had ik ons nichtje uit het oosten van het land weer eens aan de lijn, het is een leuk kind van 9 jaar oud, dat graag bij haar oom en tante logeert. Bij ons dus. Voor ons is dat trouwens ook vaak een feest, onze kinderen zijn al een stuk groter, en met zo’n kleinere meid kun je gewoon weer ongegeneerd naar de dierentuin of zo. Hebben die grote tieners geen zin meer in. Maar goed, geen logeerpartijtjes, geen dierentuin. Corona.

Het zette me wel aan het denken. Ik logeerde ook graag bij opa en oma. Je wordt als kind lekker verwend, je mag langer opblijven en je slaapt op een bijzondere plek. Bijvoorbeeld in het logeerbed, op een luchtbed of op een stretcher. Tenminste, zo was het bij mij toen ik klein was.

En later, toen ik ging studeren, bleef ik ook wel eens hangen bij vrienden in een andere stad. Dan zocht je een plekje op een bank of in een grote stoel. Of als je mazzel had, was er nog ergens een leeg bed van een andere student, die dan weer ergens anders bleef slapen. Een hele carrousel dus, ook bij mij lagen er wel eens mensen op de grond, of op de bank.

De oplossing kwam in die tijd met een prachtuitvinding; de slaapbank! Als studentjes vonden we die geweldig, een bed en bank in één! Je had, als je mazzel had, een kamer met een bed, een stoel, een bank, een bureau, een kast. Niet noodzakelijkerwijs alle 5, maar toch. En toen was er opeens die slaapbank. Je had eigenlijk met 1 meubel die 5 teruggebracht naar 3. Een slaapbank, een bureau en een kast. Meer had je niet nodig, geweldig!

Wel was er één probleempje. Ze zagen er niet uit. Tja, en dan is er een eenvoudige oplossing. Een bankhoes! Ja natuurlijk, een bankhoes over die slaapbank en het ziet er top uit. Want ik bedoel niet zomaar een bankhoes, ik zou het geweldig vinden als je bankhoezen zou hebben met als print een chique bank. Paar goede kussens erop, en je zit top. En ’s nachts slaap je erop. Of erin. Mag je zelf weten.

Een standaard slaapbank, met daarover heen een bankhoes met print van een prachtige designer bank. Lijkt mij een top idee!

Vorige week was ik op bezoek bij mijn neef. Hij studeert in Utrecht, en is bijna klaar met z’n studie rechten, waarbij hij zich gespecialiseerd heeft in bedrijfsrecht, fusies en zo, dat soort werk. Het is een prima knul, met de ambitie om een succesvol bedrijfsjurist te worden, bij voorkeur ergens met een groot kantoor in zo’n enorm gebouw aan de zuid-as van Amsterdam. Tja, jongensdromen hè?

Het was leuk om ‘m weer eens te zien, het afgelopen jaar is dat er logischerwijs niet van gekomen. Wij hielden ons hier thuis zo goed mogelijk aan de regels, en hij bleef vooral in z’n studentenhuis in Utrecht. Een studentenhuis dat ik dus nog nooit had gezien, want tot een jaar geleden reisde hij dagelijks heen en weer vanaf z’n ouderlijk huis. Maar toen vond hij dus een kamer in zo’n typisch studentenhuis. En ik ging nu een keertje kijken.

Nou dat heb ik geweten hoor. Wat een puinzooi. Je kijkt je ogen echt uit in zo’n woning, waar dus vier van die net-twintigers samenwonen. Het was niet eens zijn kamer, een klein hokje waar net een bed en een stoel in past. Nee, het was de gezamenlijke ruimte. Door die kleine kamers speelt het dagelijks leven zich vooral daar af. Er wordt gegeten, er worden games gespeeld, er wordt Netflix gekeken, echt van alles. Maar één ding gebeurt er niet. Er wordt niet opgeruimd.

De bank die er stond, had Kennedy als president nog meegemaakt volgens mij, er zaten gaten in waar de kat in kon wonen (ja, er is ook een kat), en er waren stapels met van alles. Pizzadozen, studieboeken, kleren, weer ik veel wat. En als je wilde weten wat er de laatste tijd gegeten was, hoefde je ook alleen maar even de meest recente vlekken te bestuderen.

En dus was ik echt dolblij dat ik net daarvoor een nieuwe bankhoes had besteld. Serieus blij. Ik heb alles van de bank gekieperd, en de bankhoes er overheen gedaan. En dus kon ik mijn bezoek aan mijn neef doorbrengen op een schone bank, zo schoon hadden zij ‘m nog nooit gezien. Het was mijn cadeautje aan de studenten.

Om het helemaal compleet te maken, deed ik er nog 2 extra bij. Drie bankhoes-momentjes dus! Misschien een idee als er iemand bij u in de familie gaat studeren?

Tja, en dan zit je zo maar voor de vijfde keer ‘Mama Mia’ te kijken. U weet wel, die film waarin allemaal songs van ABBA zijn verwerkt. Ik moet namelijk bekennen dat ABBA een beetje een ‘guilty pleasure’ van mij is. Normaal luister ik vaak naar gierende gitaren en dreunende drums, met af en toe wat nostalgisch werk, en ABBA past daar eigenlijk niet zo tussen. Maar in mijn geval wel dus.

Ik weet nog goed dat ik jong was, en dat ik echt hele ruzies met mijn oudere broer uitvocht. Over ABBA dus. Mijn broer was sowieso van de alternatieve muziek, en ABBA kon echt niet in zijn ogen. In mijn ogen ook niet, maar mijn broer vond het wel leuk om mij een beetje te pesten, door te beweren dat ik een enorm ABBA-fan was. En tja, dat kan natuurlijk niet als stoere, veertienjarige puber. Echt niet!

Nu, vele decennia later, kom ik er gewoon voor uit. ABBA maakte gewoon hele lekkere muziek, en de twee ‘Mama Mia’ films zijn gewoon hele leuke films. Ik zit dan lekker op de bank met mijn vrouw en dochter, zoonlief doet (nog) niet mee, en we zingen met z’n drieën hard mee met onder andere ‘Waterloo’, ‘Dancing Queen’ en ‘Money Money Money’. Om maar een paar hits te noemen.

En dan zijn we dus precies beland waar ik wilde zijn. Op de bank, kijkend naar ‘Mama Mia’, ABBA songs zingend. Want hoe cool zou het zijn om dan een ABBA-bankhoes te hebben? Super cool! En dan bij voorkeur in die wit-blauwe pakken. Dat lijkt me dus echt top; zaterdagavond, ‘Mama Mia’ op de televisie, en de bankhoes met ABBA op de bank. Geweldig!

En toen bedacht ik me dat ik dat dan ook met The Beatles zou willen. Want die vind ik echt nog veel leuker dan ABBA (sorry Agnetha, Benny, Bjorn en Anni-Frid), en ik zing net zo hard mee met de Beatles films. ‘Yellow Submarine’, ‘Help’ en ‘Magical Mystery Tour’ bijvoorbeeld. En dan dus weer met een andere bankhoes, eentje van the Beatles!

En waar zit u bij mee te zingen? Saturday Night Fever? High School Musical? Of iets ander? En zou u daar dan een passende bankhoes bij willen hebben? Laat het ons weten!
Maar nu is het tijd om weer met ABBA mee te brullen, mijn dochter zet net de DVD van ‘Mama Mia 2’ op!

Voelt u die dubbele gevoelens ook zo? Dat u aan de ene kant weer terug wil naar een normaal leven, dat je weer kunt gaan en staan waar je wil, maar aan de andere kant toch het besef dat het nog helemaal niet goed gaat in de ziekenhuizen, en dat we dus voorzichtig moeten zijn met z’n allen? Nou, ik wel in ieder geval.

Bij mij zelf overheerst nog steeds wel dat gevoel van voorzichtigheid, dat we niet met z’n allen los moeten gaan. Want de gevolgen van het loslaten van alle regels zijn te groot, misschien niet direct voor iedereen persoonlijk, maar wel voor de kwetsbaren onder ons. En dat zijn er hoe dan ook best wel veel.

Daarom wil ik u vandaag vertellen over een mevrouw die me benaderde met haar bankhoes-moment. En daarmee bedoel ik dus dat zij een suggestie heeft voor een heel bijzondere bankhoes, eentje die speciaal voor haar gemaakt zou moeten worden, als dat zou kunnen.

Deze mevrouw is zelf 83, laten we haar mevrouw M. noemen, en zij woont in een leuk appartement in een grote stad. In hetzelfde complex wonen veel ouderen, en die hebben het erg gezellig met elkaar. Mevrouw M. heeft begin 2020 een flinke vriendinnengroep opgebouwd, het zijn vooral alleenstaande oudere dames die daar wonen, en ze heeft het best naar haar zin. Totdat het maart 2020 wordt, en Nederland op slot gaat.

En dan wordt alles anders. De bewoners houden afstand van elkaar, komen bijna niet buiten, en boodschappen worden bezorgd. Hier en daar is er contact, en natuurlijk wordt er voor elkaar gezorgd waar dat kan, maar toch is er de angst om ziek te worden. En dat gebeurt dus ook met een aantal vriendinnen van mevrouw M.

Elke maandag was bridgemiddag bij mevrouw M. Vier dames die lief en leed deelden en bridge speelden. En nu zijn we een jaar verder, en zijn er nog maar 2 van de 4 dames over, mevrouw M. en haar buurvrouw. Ze liet me weten dat haar favoriete bankhoes er daarom eentje met een foto van de 2 overleden vriendinnen zou zijn. Zodat ze op maandagen nog steeds bij elkaar zouden kunnen zijn. Droevig, maar mooi, mevrouw M.!

Mijn oproep is daarom dat iedereen voorzichtig moet blijven. Blijf voor elkaar zorgen, volg de regels en laat je vaccineren. Denk aan mevrouw M. Houd moed, en heb lief!

Misschien kijkt u het ook wel, het Formule 1 circus. Sinds we weer een Nederlandse deelnemer hebben, die het ook nog eens geweldig doet, wordt er weer massaal door Nederlanders naar de races gekeken. En dat allemaal omdat er een Nederlander is die bulkt van het racetalent: Max Verstappen.

Wat heeft dat met een bankhoes te maken zult u zeggen. Nou , dat leg ik graag uit. Want ik kreeg een berichtje van een lezer van deze blogs, David uit Nieuwer ter Aa, die me vroeg of ik misschien ook een bankhoes met Max Verstappen er op wist. Tja, best bijzonder vond ik dat. En ook wel intrigerend.

Ik heb dus terug gemaild, en vroeg David waarom hij nou zo graag een bankhoes met Max Verstappen wilde. En het antwoord is eigenlijk ontroerend. Ik zal het u vertellen.
David is dol op formule 1, en dat deelt hij met de rest van zijn familie. Hij kijkt in ieder geval elke race met zijn zoon, en ook zijn vader schuift graag aan. Maar er is nog een groot race liefhebber in de familie, en dat is zijn oma. U hoort het goed, zijn oma. Ze is inmiddels 95, en al tientallen jaren dol op formule 1. Of beter gezegd, op alles wat met racen te maken heeft.

‘Oma keek al naar het racen in de tijd van Carel Godin de Beaufort, dat was eind jaren 50. Ze was toen nog een jonge vrouw van net 30. En op 1 of andere manier heeft haar dat altijd gegrepen. Ze zag Gijs van Lennep, Jan Lammers en Huub Rothengatter allemaal live racen, vertelt ze altijd’, aldus David. En nu dus op televisie Max verstappen.

Maar waarom dan die bankhoes, denk je dan? Nou, dat is eigenlijk heel simpel. Ze heeft een tweezitsbank in haar kleine huisje, en daar zou ze graag een bankhoes overheen willen hebben. Maar dan wel eentje met Max in racekleding achter het stuur. Dan kan ze daar naast gaan zitten, en dan net doen of ze mee kan racen. En het levert natuurlijk ook een topfoto op, oma naast Max. Een prachtig bankhoes-moment!

Tja, ook oma’s van 95 hebben zo nog hun eigen dromen. Een mooi verhaal van David, dank daarvoor!

Heeft u onze vorige bijdrage gelezen, over ‘sofagate’? Daarin verzuchtte ik hoe leuk het geweest zou zijn als Ursula von der Leyen een bankhoes te voorschijn gehaald had, met bijvoorbeeld wat amazones, om een ‘sterke vrouwen’-statement te maken naar de ‘heren’ Michel en Erdogan. Een mooi moment voor een bankhoes dacht ik toen.

En dat vond één van onze lezers ook. Anton uit Apeldoorn vroeg of ik wat dat betreft niet veel meer momenten kon bedenken, waarbij een bankhoes met een bepaalde afbeelding of boodschap precies het juiste was om bij je te hebben, of om in te zetten? Nou, die uitdaging ging ik graag aan!

En al snel had ik wat voorbeelden. Ik deel er graag nu eentje met u, later volgen we nog wel meer.

Wat dacht u bijvoorbeeld van de werkkamer van Bill Clinton? U weet nog wel, de president die Donald Trump voorging wat betreft impeachment. En laten we nou heel eerlijk zijn, je kunt zeggen van Trump wat je wil, hij was niet zo stom om zoals Clinton op camera te liegen tijdens het proces. Tegen de aanklager. Nee hoor, Bill, je had geen relatie met ‘ that woman’. Wel jammer dat ‘that woman’ de boel had verklapt aan een getuige van de aanklager. Beetje dom, zou onze koningin zeggen.

Maar hoezo dan die bankhoes? Nou, Bill had natuurlijk al veel langer een reputatie van iemand die wat al te gemakkelijk omging met zijn trouwbeloftes. Er waren – voorafgaand aan het geval waarover hij loog, zijn affaire met mejuffrouw Lewinsky dus – al meerdere beschuldigingen geweest. En die waren niet altijd even ongeloofwaardig.

En dus denk ik dat een bankhoes een mooie oplossing geweest zou zijn. Want denk u nou echt dat Clinton zijn gang was gegaan met de stagiaire, op de bank in zijn werkkamer, als er een mooie bankhoes overheen had gezeten? Eentje met een grote foto van zijn vrouw Hillary en dochter Chelsea, die hem glimlachend aankijken. Ik denk het niet namelijk. Dan komen die trouwbeloftes waarschijnlijk toch wel weer naar boven, zou je zeggen.

Dus; Clinton’s gerommel met Monica had zeer waarschijnlijk voorkomen kunnen worden met een simpele bankhoes, eentje met de dames Clinton erop.

De Clinton / Lewinsky affaire; een bankhoes- moment dus!